ซูเราะฮฺ        อายะหฺ   
         เลือกซูเราะฮฺ และ/หรืออายะหฺ ที่ต้องการ
คำ,วลี,ข้อความ   
         กรุณาป้อน คำ, วลี หรือบางส่วนของข้อความ ที่ต้องการค้นหา


37. ซูเราะฮฺ อัศศ็อฟฟาต (As-Saffat)

80. แท้จริง เช่นนั้นแหละเราจะตอบแทนผู้กระทำความดีทั้งหลาย

81. แท้จริง เขา(นูหฺ) อยู่ในปวงบ่าวของเราผู้ศรัทธา (*5*)

(1)  ความศานติจากอัลลอฮฺและประชาชาติทั้งหลายจงมีแด่นูหฺตลอดไป เช่นนี้แหละเราจะตอบแทนผู้ทำความดีจากปวงบ่าวของเรา และเราจะให้การรำลึกที่ดีแก่เขาจนกระทั่งวันสุดท้าย เพราะเขาเป็นผู้มีจิตใจบริสุทธิ์ในการทำอิบาดะฮฺต่ออัลลอฮฺ เป็นผู้ศรัทธาเชื่อมั่นอย่างสมบูรณ์

82. แล้วเราได้ให้พวกอื่นจมน้ำตาย (*6*)

(1)  เราได้ให้พวกปฏิเสธศรัทธาซึ่งไม่ยอมเชื่อมั่นต่อนูหฺจมน้ำตายทั้งหมด

83. และแท้จริง ผู้ที่ดำเนินตามแนวทางของเขานั้น คืออิบรอฮีม (*7*)

(1)  อัลบัยฎอวีย์กล่าวว่า ระหว่างนูหฺ และอิบรอฮีมนั้นเป็นระยะเวลา 2,640 ปี ระหว่างเขาทั้งสองนั้นมีนะบีอีก 2 ท่านคือ ฮูดและศอและฮฺ

84. เมื่อเขาได้เข้าหาพระเจ้าของเขาด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ (*1*)

(1)  ด้วยหัวใจที่สะอาดบริสุทธิ์ปราศจากการสงสัยและการตั้งภาคี

85. เมื่อเขาได้กล่าวแก่บิดาของเขาและหมู่ชนของเขาว่า “พวกท่านเคารพภักดีอะไรกัน? “

86. “เพื่อความเท็จกระนั้นหรือ ที่พวกท่านปรารถนาพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮฺ ?”

87. “ดังนั้น ความนึกคิดของพวกท่านที่มีต่อพระเจ้าแห่งสากลโลกจะเป็นอย่างไร ?” (*1*)

(1)  เขากล่าวแก่อาซัรบิดาของเขาและหมู่ชนของเขาว่า พวกท่านเคารพบูชารูปปั้นและเจว็ดเป็นพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮฺ เพื่อความเท็จกระนั้นหรือ ? พวกท่านคิดว่าพระองค์จะปล่อยพวกท่านโดยไม่ลงโทษ ขณะที่พวกท่านเคารพบูชาพระเจ้าอื่นใดกระนั้นหรือ ?

88. เขา (อิบรอฮีม) จึงจ้องมองไปยังดวงดาวทั้งหลาย

89. แล้วเขาก็กล่าวขึ้นว่า “แท้จริงฉันไม่สบายจริง ๆ “ (*3*)

(1)  อิบรอฮีมได้วางอุบายที่จะไม่ไปร่วมงานฉลองวันตรุษที่นอกเมือง เพื่อจัดการทำลายรูปปั้นต่าง ๆ ที่อยู่ในห้องโถง เขาได้มองไปยังดวงดาวทั้งหลายในท้องฟ้าและพูดขึ้นว่า ฉันไม่สบาย เพื่อเป็นข้อแก้ตัว

90. ดังนั้น พวกเขาจึงหันหลังให้เขาและกลับออกไป (*4*)

(1)  หมู่ชนของเขาเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็เชื่อ จึงพากันออกไปในงานฉลอง

91. แล้วอิบรอฮีมก็บ่ายหน้าไปยังเจว็ดต่าง ๆ ของพวกเขา แล้วพูดว่า “พวกเจ้าไม่กิน (อาหารเหล่านี้) บ้างหรือ ?

92. “ทำไมพวกเจ้าจึงไม่พูดเล่า ?”

93. แล้วเขาก็หันไปตีพวกมันด้วยมือขวา (ซึ่งถือขวานอยู่) (*5*)

(1)  เมื่อหมู่ชนของเขาออกไปแล้วเขาก็มุ่งหน้าไปยังห้องโถง เพื่อสนทนากับเจว็ดต่าง ๆ เหล่านั้น โดยพูดขึ้นว่าทำไมไม่กินอาหารเหล่านี้ที่พวกเจ้านำมาให้เสียเล่า ? เมื่อเจว็ดเหล่านั้นไม่กินและไม่ตอบคำถามของเขา เขาจึงพูดขึ้นว่า ทำไมพวกเจ้าจึงไม่พูดเล่า ? เมื่อพูดจบเขาก็ยกขวานที่อยู่ในมือของเขาฟาดฟันลงไปที่เจว็ดเหล่านั้นจนกลายเป็นเศษปูนกระจัดกระจายเต็มห้องโถง

94. แล้วพวกเขาก็รีบวิ่งมาหาเขา (*1*)

(1)  เมื่อพวกเขากลับมาก็วิ่งไปหาอิบรอฮีมพลางกล่าวว่า ความพินาศจงประสบแก่เจ้า พวกเราเคารพบูชาเขาแต่เจ้ามาทำลายเขา

95. อิบรอฮีมจึงกล่าวว่า “พวกท่านเคารพภักดีสิ่งที่พวกท่านแกะสลัก (มัน) กระนั้นหรือ ?

96. “ทั้ง ๆ ที่อัลลอฮฺทรงสร้างพวกท่านและสิ่งที่พวกท่านประดิษฐ์มันขึ้นมา” (*2*)

(1)  อิบรอฮีมจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า พวกท่านเคารพบูชารูปปั้นที่พวกท่านแกะสลักขึ้นมาด้วยมือของพวกท่านเองกระนั้นหรือ ? ทั้ง ๆ ที่อัลลอฮฺทรงสร้างพวกท่านและทุกสิ่งทุกอย่างที่ถูกบังเกิดมาเพื่อพระองค์ ทำไมเล่าพวกท่านจึงเคารพบูชาสิ่งที่ถูกสร้าง และละทิ้งไม่เคารพภักดีพระผู้สร้าง

97. พวกเขากล่าวว่า “จงสร้างสถานที่แห่งหนึ่ง (เตาเผา) สำหรับเขา แล้วโยนเขาไปในไฟที่ลุกโชน”

98. ดังนั้น พวกเขาต้องการวางแผนร้ายแก่เขา แต่เราได้ทำให้พวกเขาต่ำต้อย (*3*)

(1)  เมื่ออิบรอฮีมได้ใช้เหตุผลตอบโต้พวกเขาจนเป็นที่ยอมรับแล้ว พวกเขาก็หันมาใช้กำลัง โดยออกคำสั่งให้จัดเตรียมสถานที่ก่อเป็นเตาเผา เพื่อโยนอิบรอฮีมเข้าไปเผาขณะที่ไฟลุกโชน พวกเขาคิดว่าแผนร้ายของพวกเขาจะเป็นผลสำเร็จ แต่แล้วแผนร้ายของพวกเขาก็ล้มเหลวลง เพราะเราได้ให้เขา (อิบรอฮีม) รอดพ้นจากการถูกเผา และเราได้ทำให้อิบรอฮีมได้รับความเย็นและปลอดภัย

99. และอิบรอฮีมกล่าวว่า “ฉันจะไปหาพระเจ้าของฉัน แน่นอนพระองค์จะทรงแนะทางให้แก่ฉัน

[1] [ 2] [ 3] [ 4] [ 5] [ 6] [ Next]


Designed & Developed By Thai Islamic Global Net Team
Copyright (C) 2008 Alquran-Thai.Com All Rights Reserved