ซูเราะฮฺ        อายะหฺ   
         เลือกซูเราะฮฺ และ/หรืออายะหฺ ที่ต้องการ
คำ,วลี,ข้อความ   
         กรุณาป้อน คำ, วลี หรือบางส่วนของข้อความ ที่ต้องการค้นหา


23. ซูเราะฮฺ อัลมุอฺมินูน (Al-Muminun)

41. ดังนั้นเสียงงกัมปนาทได้ผลาญชีวิตพวกเขาอย่างยุติธรรม แล้วเราได้ทำให้พวกเขากลายเป็นเศษขยะ(*1*) ฉะนั้น(ความหายนะ) ความห่างไกล (จากเมตตาของอัลลอฮ์) จึงประสบแก่หมู่ชนผู้อธรรม

(1)  นักตัฟซีรกล่าวว่า ญิบรีลได้ส่งเสรียงกัมปนาทไปยังพวกเขา แผ่นดินได้สั่นสะเทือนภายใต้พวกเขา แล้วพวกเขาก็ได้กลายเป็นเศษขยะ

42. แล้วหลังจากพวกเขา เราได้บังเกิดหมู่ชนอีกหลายกลุ่ม(*1*)

(1)  เช่นหมู่ชนของศอและฮ์ อิบรอฮีม ลูฎ และชุไอย์ อิบนุอับบาส กล่าวว่า พวกเขาคือบนีอิสรออีล

43. ไม่มีประชาชาติใดที่จะได้รับการลงโทษก่อนกำหนดของมัน และก็จะไม่ล่าช้ากว่ากำหนดเช่นกัน

44. แล้วเราได้ส่งบรรดาร่อซูลของเรามาอย่างต่อเนื่องกัน ทุกครั้งที่ร่อซูลของพวกเขาได้มายังชนชาติหนึ่งพวกเขาก็ปฏิเสธไม่ยอมเชื่อถือเขา ดังนั้นเราจึงให้บางกลุ่มของพวกเขาติดตามอีกบางกลุ่ม (ด้วยความหายนะพินาศ) แล้วเราด้ทำให้พวกเขาเป็นเรื่องบอกเล่าต่อกันมา(*1*) ฉะนั้น (ความหายนะ) ความห่างไกล (จากเมตตาของอัลลอฮ์) จึงประสบแก่บรรดาผู้ไม่ยอมศรัทธา

(1)  เป็นข่าวคราวที่เล่าต่อกันมา หรือเป็นเรื่องราวที่กล่าวถึง รำลึกถึง โดยประชาชนจะพูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในแต่ละสมัยด้วยความประหลาดใจ หรือเป็นการปลอบใจ

45. แล้วเราได้ส่งมูซา และพี่ชายของเขาคือฮารูน พร้อมด้วยสัญญาณทั้งหลาย(*1*) ของเราและหลักฐานอันชัดแจ้ง

(1)  อิบนุอับบาส กล่าวว่า คือสัญญาณทั้ง 9 เช่น ไม้เท้า มือ ตั๊กแตน ฯลฯ

46. ไปยังฟิรเอาน์ และบุคคลชั้นหัวหน้าของเขา แต่พวกเขาก็อวดใหญ่อวดโต(*1*) และพวกเขาเป็นหมู่ชนที่เย่อหยิ่งจองหอง(*2*)

(1)  ไม่ยอมศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และเคารพภักดีต่อพระองค์
(2)  แสดงอำนาจบาทใหญ่ต่อผู้อื่นโดยอธรรม

47. พวกเขากล่าวว่า “จะให้พวกเราศรัทธาต่อบุคคลทั้งสองที่มีสภาพเช่นเดียวกับเราและทั้ง ๆ ที่พวกพ้องของเขาทั้งสองก็เป็นทาสรับใช้เรา”

48. ฉะนั้นพวกเขาจึงปฏิเสธไม่ยอมเชื่อฟังเขาทั้งสอง พวกเขาจึงอยู่ในหมู่ผู้ถูกทำลายจมน้ำตาย

49. และแท้จริงเราได้ให้คัมภีร์ (เตารอฮ์) แก่มูซา(*1*) เพื่อพวกเขาจะได้อยู่ในแนวทางที่ถูกต้อง

(1)  หลังจากการจมน้ำตายของฟิรเอาน์ และพรรคพวกของเขา เพื่อที่บนีอิสรออีล จะได้ใช้เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิต

50. และเราได้ทำให้อีซาบุตรของมัรยัม และแม่ของเขาเป็นสัญญาณหนึ่ง(*1*) (ปาฏิหาริย์อันยิ่งใหญ่) และเราได้ให้ที่พักพิงแก่เขาทั้งสอง ณ ที่ราบสูงแห่งหนึ่ง (บัยตุลมักดิส) เป็นที่พักอย่างสะดวกสบาย และมีธารน้ำไหล

(1)  เป็นการแสดงถึงอานุภาพอันสมบูรณ์ของเรา

51. โอ้ บรรดาร่อซูลเอ๋ย ! พวกเจ้าจงบริโภคส่วนที่ดี (ฮะล้าล) และจงกระทำความดีเถิดเพราะแท้จริง ข้ารอบรู้สิ่งพวกเจ้ากระทำ(*1*)

(1)  อัลกุรฏุบีย์ กล่าวว่า เป็นการเตือนใจโดยทั่วไป หากว่าการเตือนนี้มีต่อบรรดาร่อซูล และนะบีแล้ว แน่นอนการเตือนนี้ก็จะต้องครอบคลุมไปถึงมหาชนโดยทั่วไป

52. แท้จริงนี่คือประชาชาติของพวกเจ้า เป็นประชาชาติเดียวกัน และข้าคือพระเจ้าของพวกเจ้าฉะนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงต่อข้า

53. พวกเขาได้แตกแยกกันในเรื่องของพวกเขา(*1*) ระหว่างพวกเขากันเอง แต่ละฝ่ายก็พอใจในสิ่งที่ตนเองยึดถือ(*2*)

(1)  คือประชาชาติในยุคต่อมาได้แตกแยกออกเป็นพวก ๆ หรือลัทธิต่าง ๆ เช่น มะญูซีย์ ยะฮูดี และนัศรอนีย์
(2)  แต่ละฝ่ายแต่ละพวกก็ดีใจ และพอใจในศาสนาของตน และเห็นว่าเป็นศาสนาที่ถูกต้อง ส่วนศาสนาผู้อื่นไม่ถูกต้อง

54. ดังนั้นเจ้า (มุฮัมมัด) จงปล่อยพวกเขาให้อยู่ในความงมงายของพวกเขา สักระยะเวลาหนึ่ง(*1*)

(1)  คือปล่อยให้พวกมุชรีกีน เหล่านั้นอยู่ในความงมงายหลงผิดจนกระทั่งพวกเขาจะตายไป และนี่ก็เป็นการปลอบใจท่านร่อซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม และเป็นสัญญาณร้ายแก่พวกมุชรีกีน

55. พวกเขาคิดหรือว่า แท้จริงสิ่งที่เราได้ให้แก่พวกเขา เช่น ทรัพย์สมบัติ และลูกหลานนั้น

56. เราได้รีบเร่งให้ความดีต่าง ๆ แก่พวกเขากระนั้นหรือ ? เปล่าเลย แต่ทว่าพวกเขาไม่มีความรู้สึกหรือ(*1*)

(1)  คือพวกมุชรีกีนไม่มีสติปัญญา และไม่มีความรู้สึกเลยที่จะคิดว่า ทรัพย์สมบัติก็ดี ลูกหลานก็ดี ที่อัลลอฮ์ตะอาลา ประทานให้แก่พวกเขานั้นเป็นการทดสอบมิใช่เป็นการโปรดปรานแก่ประการใดเลย

57. แท้จริงบรรดาผู้ที่พวกเขาเป็นผู้มีจิตใจยำเกรงเนื่องจากความกลัวต่อพระเจ้าของพวกเขา(*1*)

(1)  คือพวกเขาเป็นผู้ยำเกรงอันเนื่องจากความยิ่งใหญ่ของพระองค์ และมีความระมัดระวังอันเนื่องมาจากความกลัวต่อการลงโทษของพระองค์

58. และบรรดาผู้ที่พวกเขาศรัทธาต่อสัญญาณต่าง ๆ (*1*) แห่งพระเจ้าของพวกเขา

(1)  คือมีความเชื่อถือต่อโองการต่าง ๆ ในอัลกุรอาน และสัญญาณต่าง ๆ ในจักรวาล ที่เป็นหลักฐานพยานชี้บ่งถึงการมีของพระองค์

59. และบรรดาผู้ที่พวกเขาไม่ตั้งภาคีต่อพระเจ้าของพวกเขา

60. และบรรดาผู้ที่บริจาคสิ่งที่พวกเขาได้มา(*1*) โดยที่จิตใจของเขาเปี่ยมได้ด้วยความหวั่นเกรงว่าแท้จริงพวกเขาต้องกลับไปหาพระเจ้าของพวกเขา

(1)  คือได้บริจาคซะกาต และศ่อดะเกาะฮ์ และปฏิบัติกิจกรรมอื่น ๆ ที่ดีงาม เพื่อแสวงหาความใกล้ชิดต่ออัลลอฮ์ ตะอาลา และพวกเขาเกรงว่าการงานของพวกเขาจะไม่ถูกรับ

[ 1] [ 2] [3] [ 4] [ 5] [ 6] [ Next]


Designed & Developed By Thai Islamic Global Net Team
Copyright (C) 2008 Alquran-Thai.Com All Rights Reserved