ซูเราะฮฺ        อายะหฺ   
         เลือกซูเราะฮฺ และ/หรืออายะหฺ ที่ต้องการ
คำ,วลี,ข้อความ   
         กรุณาป้อน คำ, วลี หรือบางส่วนของข้อความ ที่ต้องการค้นหา


10. ซูเราะฮฺ ยูนุส (Yunus)

60. และบรรดาผู้ที่ปั้นแต่งความเท็จให้แก่อัลลอฮ์ จะนึกคิดอย่างไรในวันกิยามะฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงเป็นผู้มีบุญคุณต่อมนุษย์ แต่ว่าส่วนใหญ่ของพวกเขาไม่ขอบคุณ

61. และเจ้ามิได้อยู่ในเรื่องหนึ่งเรื่องใด และเจ้ามิได้อ่านบางส่วนจากมันในอัลกุรอาน และพวกท่านมิได้กระทำการใดๆ เว้นแต่เราได้เป็นพยานแก่พวกท่าน ในขณะที่พวกท่านกำลังง่วงอยู่ในเรื่องนั้น และจะไม่รอดพ้นจากพระเจ้าของเจ้า(*1*) (การกระทำใด ๆ) ที่มีน้ำหนักเท่าธุลี ทั้งในแผ่นดินและในชั้นฟ้า และที่เล็กกว่านั้นและที่ใหญ่กว่านั้นเว้นแต่อยู่ในบันทึกอันชัดแจ้งทั้งสิ้น

(1)  การกระทำใด ๆ ก็ตาม ที่มนุษย์ได้ปฏิบัติไปในโลกดุนยานั้น จะไม่เป็นที่ซ่อนเร้นไปจากความรอบรู้ของพระองค์เป็นอันขาด

62. พึงทราบเถิด ! แท้จริง บรรดาคนที่อัลลอฮ์รักนั้น ไม่มีความหวาดกลัวใด ๆ แก่พวกเขาและพวกเขาจะไม่เศร้าโศกเสียใจ(*1*)

(1)  ไม่มีความหวาดกลัวแก่พวกเขาในวันอาคิเราะฮ์จากการลงโทษของอัลลอฮ์ และพวกเขาจะไม่เสียใจในสิ่งที่ผ่านไปแล้วในโลกดุนยา

63. คือบรรดาผู้ศรัทธา และพวกเขามีความยำเกรง(*1*)

(1)  คือบรรดาผู้ที่มีความศรัทธาต่ออัลลอฮ์และร่อซูลของพระองค์ มีความยำเกรงต่อพระเจ้าของพวกเขาด้วยการปฏิบัติตามข้อใช้และละเว้นจากข้อห้าม วะฮีย์ของอัลลอฮ์หรือคนที่อัลลอฮ์รักนั้น คือมุอ์มินที่มีความยำเกรง มีหะดีษรายงานว่า แท้จริงสำหรับอัลลอฮ์นั้นมีปวงบ่าวที่พวกเขามิใช่นะบีหรือชะฮีด แต่บรรดานะบีและบรรดาชะฮีดจะพอใจต่อพวกเขาในวันกิยามะฮ์ อันเนื่องมาจากตำแหน่งพิเศษของพวกเขา ณ ที่อัลลอฮ์

64. สำหรับพวกเขาจะได้รับข่าวดี ในการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้และในโลกหน้า(*1*) ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในลิขิตของอัลลอฮ์ นั่นคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่

(1)  คือจะได้รับสิ่งที่ทำให้มีความปลาบปลื้ม ทั้งในดุนยาและอาคิเราะฮ์ โดยมะลาอิกะฮ์จะแจ้งข่าวดีแก่เขา เมื่อเวลาวิญญาณจะออกจากร่างกายของเขาว่า อัลลอฮ์ ตะอาลา ทรงโปรดปราน และจะได้รับความเมตตาจากพระองค์ ส่วนในอาคิเราะฮ์ก็จะได้เข้าสวนสวรรค์ตลอดกาล และได้รับชัยชนะอันยิ่งใหญ่

65. และคำพูดของพวกท่าน(*1*) จะไม่ทำให้เจ้าเสียใจ แท้จริงอำนาจทั้งมวลนั้นเป็นของอัลลอฮ์พระองค์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

(1)  คำพูดของพวกเขาคือการปฏิเสธของพวกเขา โดยกล่าวว่า เจ้ามิได้เป็นนะบีที่ถูกส่งมา

66. พึงทราบเถิด! แท้จริงทุกสิ่งในชั้นฟ้าทั้งหลายและทุกสิ่งในแผ่นดินนั้น เป็นของอัลลอฮ์ และบรรดาผู้วิงวอนขอสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์นั้น จะไม่ปฏิบัติตามภาคีเหล่านั้น พวกเขาจะไม่ปฏิบัติตาม เว้นแต่การคิดเท่านั้น และพวกเขามิได้ตั้งอยู่บนสิ่งใด นอกจากจะคาดคะเนขึ้น(*1*)

(1)  โดยคิดเอาว่าภาคีเหล่านี้จะช่วยเหลือ หรือให้คุณแก่พวกเขาได้ ซึ่งเป็นการคาดคิดที่เหลวไหลไร้สาระ เพราะบรรดาพระเจ้าของพวกเขาไม่มีอำนาจที่จะให้คุณหรือให้โทษแก่ใครได้

67. พระองค์ผู้ทรงบันดาลกลางคืนให้แก่พวกท่าน เพื่อพวกท่านจะได้พักผ่อนในมัน แบะกลางวันเพื่อจะได้มองเห็น(*1*)แท้จริงในการนั้นแน่นอนย่อมเป็นสัญญาณแก่หมู่ชนที่ได้ยิน เพื่อใคร่ครวญ

(1)  พระองค์ทรงทำให้กลางวันมีแสงสว่าง เพื่อจะได้มองเห็นการกระทำต่างๆ เช่น การประกอบธุรกิจและการแสวงหาบัจจัยยังชีพในการดำรงชีวิต

68. พวกเขากล่าวว่า “อัลลอฮฺทรงแต่งตั้งพระบุตร”(*1*)มหาบริสุทธิ์พระองค์ท่าน ทรงพอเพียงจากสิ่งใด ๆ สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลาย และสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์ พวกท่านไม่มีหลักฐานใด ๆ ในการกล่าวเช่นนี้ พวกท่านจะกล่าวร้ายต่ออัลลอฮฺในสิ่งที่พวกท่านไม่รู้กระนั้นหรือ?

(1)  พวกยะฮูดและอะฮ์ลุลกิตาบได้กล่าวร้ายต่อพระองค์ โดยกล่าวว่า อัลลอฮฺทรงมีบุตร พวกเขากล่าวว่า อุไซรุบนุลลอฮฺ คืออุไซร์ เป็นบุตรของอัลลอฮฺ และอัลมะซีห์เป็นบุตรของอัลลอฮฺเช่นกัน พวกกุฟฟารชาวมักกะฮฺได้กล่าวว่า บรรดามะลาอิกะฮฺเป็นบุตรสาวของอัลลอฮฺ

69. จงกล่าวเถิด(มุฮัมมัด) “แท้จริงบรรดาผู้กล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์นั้น พวกเขาจะไม่ประสบความสำเร็จดอก!”

70. ความเพลิดเพลินในโลกนี้ แล้วพวกเขาก็กลับคืนมาสู่เรา แล้วเราจะให้พวกเขาลิ้มรสการลงโทษอย่างหนัก เพระเหตุที่พวกเขาปฏิเสธศรัทธา(*1*)

(1)  คือในวันอาคิเราะฮ์ อัลลอฮ์ ตะอาลา จะทรงให้พวกเขาได้รับการลงโทษอย่างเจ็บแสบ เพราะการปฏิเสธศรัทธาและการกล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์

71. และเจ้าจงอ่านให้พวกเขาฟังถึงเรื่องราวของนะบีนูห์(*1*) เมื่อเขา(นูห์) กล่าวแก่ประชาชาติของเขาว่า “โอ้หมู่ชนของฉัน ! หากว่าการพักอยู่ของฉันและการตัดเตือนของฉัน ด้วยโองการทั้งหลายของอัลลอฮ์ เป็นเรื่องใหญ่แก่พวกท่านแล้ว ดังนั้นฉันขอมอบหมายแด่อัลลอฮ์เท่านั้นพวกท่านจงร่วมกันวางแผนของพวกท่าน พร้อมกับบรรดาภาคีของพวกท่านเถิด แล้วอย่าให้แผนของพวกท่านเป็นที่ปิดบังแก่พวกท่าน(*2*) แล้วจงดำเนินการต่อฉันทันทีและอย่าได้ลังเลเลย(*3*)

(1)  ตั้งแต่อายะฮ์นี้จนกระทั่งจบซูเราะฮ์ อัลลอฮ์ ตะอาลา ทรงกล่าวถึงเรื่องราวและเหตุการณ์ของท่านนะบีบางท่านกับประชาชาติของท่าน เช่น นะบีนูห์ นะบีมูซา และนะบียูนุส
(2)  คืออย่าให้แผนการของพวกท่านในการที่จะทำลายฉันเป็นที่ปิดบัง แต่ทว่าควรจะให้เป็นที่เปิดเผยและเป็นที่ทราบกันโดยทั่วไป
(3)  พวกท่านจงดำเนินตามแผนร้ายของท่านทันที อย่าได้ล่าช้าแม้แต่ขณะหนึ่ง อะบุสสะอูดกล่าวว่าการที่นะบีนูห์ประกาศออกไปเช่นนั้น เป็นการไม่ใยดีต่อการกระทำของประชาชาติของท่าน พร้อมกับมีความมั่นใจต่ออัลลอฮ์และสัญญาของพระองค์ ที่จะให้ความคุ้มครองท่าน

72. “หากพวกท่านผินหลังให้ ฉันมิได้ขอค่าตอบแทนใดๆ จากพวกท่าน(*1*) แต่รางวัลของฉันอยู่ที่อัลลอฮฺ และฉันถูกใช้ให้อยู่ในหมู่ผู้นอบน้อม”(*2*)

(1)  คือไม่เชื่อคำแนะนำและการตักเตือนของฉัน มิใช่เพราะว่าฉันขอรางวัลค่าตอบแทนแล้วพวกท่านไม่ยอมให้ แต่เพราะความเลวร้ายและการหลงผิดของพวกท่านต่างหาก
(2)  คืออยู่ในหมู่ผู้ให้ความเป็นเอกภาพแต่อัลลอฮ์ ตะอาลา องค์เดียว

73. แล้วพวกเขาก็ปฏิเสธเขา (นูหฺ) เราได้ช่วยให้เขาและผู้อยู่กับเขารอดพ้นไว้ในเรือ และเราได้ให้พวกเขาเป็นตัวแทน (ในเวลาต่อมา) และเราได้ให้บรรดาผู้ปฏิเสธโองการทั้งหลายของเราจมน้ำดังนั้น เจ้าจงดูเถิดว่า ผลสุดท้ายของพวกที่ถูกเตือนนั้นเป็นอย่างไร?(*1*)

(1)  จุดมุ่งหมายในการนำเอาเหตุการณ์ที่ได้เกิดขึ้นกับบรรดาร่อซูลในอดีตมาบอกเล่าเช่นนี้ ก็เพื่อเป็นการปลอบใจท่านร่อซูลศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะซัลลัม และเป็นการตักเตือนพวกกุฟฟารมักกะฮฺว่า จะได้รับการลงโทษเช่นเดียวกับประชาชาติในอดีตได้รับมาแล้ว

74. หลังจากเขา (นูห์) แล้ว เราได้ส่งบรรดาร่อซูลไปยังประชาชาติของพวกเขา(*1*) แล้วบรรดาร่อซูลเหล่านั้นได้นำหลักฐานอย่างชัดแจ้งมายังพวกเขา แต่พวกเขามิได้ศรัทธาในสิ่งที่พวกเขาได้เคยปฏิเสธต่อนูหฺมาก่อนแล้ว เช่นนั้นแหละ เราได้ประทับตราบนหัวใจของบรรดาผู้ฝ่าฝืนเหล่านั้น

(1)  บรรดาร่อซูลเหล่านั้นคือ ฮูด ศอและฮฺ ลูฎ อิบรอฮีม และชุไอบฺ

75. หลังจากพวกเขาเหล่านั้นแล้ว เราได้ส่งมูซาและฮารูนไปยังพิรเอาน์และบรรดาผู้นำของเขา(*1*)ด้วยสัญญาณทั้งหลายของเรา (*2*) พวกเขาก็เย่อหยิ่งโอหัง โดยพวกเขาเป็นกลุ่มชนที่มีความผิด

(1)  บรรดาผู้นำของเขาคือ พวกมนตรี เจ้าขุนมูลนาย
(2)  คือหลักฐานต่างๆ และสิ่งปาฏิหารย์ คือสัญาณทั้ง 9 ข้อ ซึ่งกล่าวไว้แล้วในซูเราะฮ์อัลอะฮ์รอฟ

76. ครั้นเมื่อความจริงจากเราได้มายังพวกเขาแล้ว พวกเขากล่าวว่า “แท้จริงนี่คือวิทยากลอันชัดแจ้ง (*1*)

(1)  เมื่อความจริงได้ประจักษ์แก่พวกเขาแล้ว หมายถึงมัวะอ์ญิซาตที่นะบีมูซานำมา พวกเขาได้กล่าวด้วยความโอหังและดื้อด้านว่านี่มันเป็นวิทยากลอันชัดแจ้ง มูซาต้องการจะหลอกลวงพวกเรา

77. มูซาได้กล่าวว่า “พวกท่านกล่าวร้ายต่อความจริง เมื่อมันได้มายังพวกท่านเช่นนั้นหรือ? นี่หรือวิทยากล และนักวิทยากล และนักวิทยากลนั้นจะไม่ประสบความสำเร็จดอก!”

78. พวกเขากล่าวว่า “ท่านมาหาเราเพื่อที่จะหันเหเรา ออกจากสิ่งที่เราได้พบเห็น (ศาสนา) ของบรรพบุรุษของเราและเพื่อที่ความยิ่งใหญ่ในแผ่นดินจะได้เป็นของท่านทั้งสองกระนั้นหรือ(*1*) และเราจะไม่ศรัทธาต่อท่านทั้งสองเป็นแน่!”

(1)  เพื่อท่านและพี่ชายของท่านจะครอบครองความเป็นใหญ่และมีอำนาจ ในแผ่นดินอียิปต์กระนั้นหรือ?

79. และฟิรเอาน์ได้กล่าวว่า “พวกท่านจงนำมาให้ฉัน นักวิทยากลผู้เชี่ยวชาญทุกคน”

[ 1] [ 2] [ 3] [4] [ 5] [ 6] [ Next]


Designed & Developed By Thai Islamic Global Net Team
Copyright (C) 2008 Alquran-Thai.Com All Rights Reserved