ซูเราะฮฺ        อายะหฺ   
         เลือกซูเราะฮฺ และ/หรืออายะหฺ ที่ต้องการ
คำ,วลี,ข้อความ   
         กรุณาป้อน คำ, วลี หรือบางส่วนของข้อความ ที่ต้องการค้นหา


75. ซูเราะฮฺ อัลกิยามะฮฺ (Al-Qiyamat)


1. ข้าสาบานต่อวันกิยามะฮฺ

2. และข้าขอสาบานต่อชีวิตที่ประณามตนเอง (*1*)

(1)  ข้าขอสาบานต่อวันแห่งการฟื้นคืนชีพ วันแห่งการชำระบัญชีและการตอบแทน และข้าขอสาบานต่อชีวิตที่ศรัทธายำเกรงซึ่งมันประณามตนเองที่ไม่จงรักภักดีและกระทำความชั่ว

3. มนุษย์คิดหรือว่า เราจะไม่รวบรวมกระดูกของเขากระนั้นหรือ ? (*1*)

(1)  อัลลอฮฺ ตะอาลาทรงสาบานต่อวันกิยามะฮฺ เพราะความยิ่งใหญ่และความน่ากลัว และทรงสาบานต่อชีวิตที่ประณามตนเองในความบกพร่องที่มีต่ออัลลอฮฺ และมันขออภัยโทษและสำนึกผิดกลับเนื้อกลับตัวพร้อมกับจงรักภักดีและกระทำความดี คำว่ามนุษย์ในที่นี้หมายถึงมนุษย์ที่ปฏิเสธศรัทธาปฏิเสธการฟื้นคื้นชีพว่าเราไม่สามารถที่จะรวบรวมกระดูกของเขาหลังจากที่มันได้กระจัดกระจายกระนั้นหรือ? นักตัฟซีรกล่าวว่าอายะฮฺนี้ถูกประทานลงมาเพราะ “อะดียฺ อิบนฺ ร่อบีอะฮฺ” ได้มาหาท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม เพื่อถามเกี่ยวกับเรื่องของวันกิยามะฮฺ เมื่อท่านร่อซูลได้บอกแก่เขาแล้ว เขาก็ไม่เชื่อ อายะฮฺนี้จึงถูกประทานลงมา

4. แน่นอนทีเดียวเราสามารถที่จะทำให้ปลายนิ้วมือของเขาอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์

5. แต่ว่ามนุษย์นั้นประสงค์ที่จะทำความชั่ว

6. เขาถามว่า เมื่อใดเถ่าวันแห่งการฟื้นคืนชีพ (จะเกิดขึ้น) (*1*)

(1)  อัลลอฮฺ ตะอาลา ทรงตอบเขาว่า แน่นอนเราสามารถที่จะทำให้ปลายนิ้วมือของเขา ซึ่งเป็นอวัยวะส่วนเล็กที่สุด ให้กลับคืนสู่สภาพเดิมได้ แต่ว่ามนุษย์ยังคงยืนกรานที่จะกระทำความชั่ว ดังนั้นเขาจึงปฏิเสธวันกิยามะฮฺ และถามว่าเมื่อใด วันแห่งการฟื้นคืนชีพจะเกิดขึ้นเป็นคำถามเชิงเย้ยหยัน

7. แต่เมื่อสายตามืดมัว

8. และเมื่อดวงจันทร์ถูกบดบังอยู่ในความมืด

9. และเมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ถูกนำมารวมกัน

10. วันนั้นมนุษย์จะกล่าวขึ้นว่าไหนเล่าทางหนี ? (*1*)

(1)  เมื่อวันกิยามะฮฺได้เกิดขึ้นสายตาก็จะมืดมัวและหลอนเพราะความกลัว ดวงจันทร์ก็จะมืดลงไม่มีแสง และเมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ถูกนำมารวมกันแสงของมันทั้งสองจะดับวูบลงและนั่นหมายถึงการเปลี่ยนแปลงของจักรวาลซึ่งจะทำให้การมีชีวิตสิ้นสุดลง แล้วมนุษย์ผู้ปฏิเสธศรัทธาจะกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่าเราจะหนีไปทางไหนดี

11. เปล่าเลย ! ไม่มีที่พึ่งพิงดอก

12. ในวันนั้น ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้น คือที่พักอันสงบสุข

13. วันนั้นมนุษย์จะถูกแจ้งให้ทราบถึงสิ่งที่ได้กระทำไว้ล่วงหน้าและภายหลัง (*1*)

(1)  เป็นการตอบปฏิเสธ เมื่อถามถึงทางหนีว่า ไม่เลย! ไม่มีที่พักพิงสำหรับเขาเลยและก็ไม่มีผู้ใดจะช่วยเหลือเขาให้พ้นจากการลงโทษของอัลลอฮฺได้ และทางกลับของพวกเขานั้นคืออัลลอฮฺ พระเจ้าของเจ้าซึ่งจะให้ที่พำนักแก่เขาบางทีก็สวรรค์ หรือนรกเมื่อยามอวสานเกิดขึ้นมนุษย์ก็จะได้รับแจ้งถึงการงานของเขาที่ได้กระทำไว้เมื่อขณะมีชีวิตอยู่ทั้งดีและชั่ว

14. เปล่าเลย ! มนุษย์นั้นเป็นพยานต่อตัวของเขาเอง (*1*)

(1)  เมื่อมนุษย์ได้ถูกขอร้องให้พูด เขาจะบอกกล่าวถึงสิ่งที่ได้กระทำไปและเขาพยายามที่จะแก้ตัวแต่อวัยวะก็จะพูดขึ้นเป็นพยานต่อตัวของเขาเอง

15. ถึงแม้ว่าเขาจะเสนอข้อแก้ตัวของเขาก็ตาม

16. เจ้าอย่ากระดิกลิ้นของเจ้าเนื่องด้วยอัลกุรอานเพื่อเจ้าจะรีบเร่งจดจำ

17. แท้จริง หน้าที่ของเราคือการรวบรวมอัลกุรอาน (ให้อยู่ในทรวงอกของเจ้า) และการอ่านเพื่อให้จดจำ

18. ดังนั้นเมื่อเราอ่านอัลกุรอาน เจ้าก็จงติดตามการอ่านนั้น

19. แล้วแท้จริงหน้าที่ของเราคือ การอธิบายอัลกุรอาน (*1*)

(1)  คือเจ้า (มุฮัมมัด) อย่ารีบอ่านอัลกุรอานก่อนที่ญิบรีลจะอ่านให้เสร็จสิ้นก่อน โดยเกรงว่าจะลืมบางส่วนแท้จริง เรามีหน้าที่รวบรวมอัลกุรอานให้อยู่ทรวงอกของเจ้าอยู่แล้ว ดังนั้นเมื่อญิบรีลอ่าน เจ้าจงฟังและอ่านและปฏิบัติตามข้อบัญญัติที่มีอยู่ในนั้น แล้วเราก็จะชี้แจงอธิบายแก่เจ้าถึงข้อขัดข้องที่เกี่ยวกับความหมาย

20. เปล่าเลย ! แต่ว่าพวกเจ้ารักการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

[1] [ 2] [ Next]


Designed & Developed By Thai Islamic Global Net Team
Copyright (C) 2008 Alquran-Thai.Com All Rights Reserved