ซูเราะฮฺ        อายะหฺ   
         เลือกซูเราะฮฺ และ/หรืออายะหฺ ที่ต้องการ
คำ,วลี,ข้อความ   
         กรุณาป้อน คำ, วลี หรือบางส่วนของข้อความ ที่ต้องการค้นหา


71. ซูเราะฮฺ นูหฺ (Nuh)


1. แท้จริงเราได้ส่งนูหฺไปยังหมู่ชนของเขา (โดยบัญชาว่า) เจ้าจงกล่าวตักเตือนหมู่ชนของเจ้า ก่อนที่การลงโทษอันเจ็บปวดจะมาถึงพวกเขา

2. เขากล่าวว่า โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย! แท้จริงฉันคือผู้ตักเตือนอันชัดแจ้งของพวกท่าน

3. พวกท่านจงเคารพภักดีอัลลอฮฺเถิด และจงยำเกรงพระองค์ และจงเชื่อฟังปฏิบัติตามฉัน (*1*)

(1)  เราได้ส่งหัวหน้าแห่งบรรดานะบีไปยังประชากรในคาบสมุทรอาหรับโดยให้กล่าวตักเตือนพวกเขาว่า การลงโทษนั้นจะเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว คือทั้งในโลกนี้และโลกหน้า และได้ประกาศให้พวกเขาทราบอย่างตรงไปตรงมาและชัดเจนว่า ฉันนี้คือผู้ตักเตือนอันชัดแจ้งของพวกท่าน ดังนั้นหน้าที่ของพวกท่านก็คือ การเคารพภักดีต่ออัลลอฮฺองค์เดียว เพราะเป็นแนวทางที่ถูกต้องและเป็นรากฐานแห่งการดำเนินชีวิต และจงยำเกรงอัลลอฮฺเถิด เพราะเป็นสิ่งค้ำประกันอย่างแท้จริงในการรักษา ความเที่ยงธรรมของมนุษย์ และการเชื่อฟังปฏิบัติตามร่อซูลนับได้ว่าเป็นแนวทางสำคัญยิ่งในการดำเนินชีวิตอย่างถูกต้อง

4. พระองค์จะทรงอภัยโทษให้แก่พวกท่านในความผิดของพวกท่าน และจะทรงผ่อนผัน พวกท่านจนกระทั่งถึงวาระที่ถูกกำหนดไว้ แท้จริงวาระของอัลลอฮฺนั้น เมื่อมาถึงแล้วมันจะไม่ยืดเวลาต่อไปอีก หากพวกท่านได้รู้ (*2*)

(1)  นะบีนูหฺได้สัญญากับหมู่ชนของเขาตามที่อัลลอฮฺได้ทรงสัญญากับบรรดาผู้กลับเนื้อกลับตัวไว้ว่า พระองค์จะทรงอภัยโทษจากความผิดและบาปต่าง ๆ ในอดีต อีกทั้งจะได้รับการผ่อนผันไปยังวาระที่พระองค์ทรงกำหนดไว้คือวันกิยามะฮฺ และว่าวาระที่ถูกกำหนดไว้นั้นเป็นของแน่นอน จะมีมาตามกำหนดของมัน โดยไม่มีการผ่อนผันเหมือนกับการลงโทษในโลกดุนยา

5. เขากล่าวว่า ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์ได้เรียกร้องเชิญชวนหมู่ชนของข้าพระองค์ทั้งกลางคืนและกลางวัน (*3*)

(1)  นะบีนูหฺได้รายงานผลการปฏิบัติหน้าที่อันยาวนานแด่พระเจ้าของเขา ด้วยการวาดภาพของการเหนื่อยยากอย่างต่อเนื่องทั้งกลางวันและกลางคืน แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ

6. แต่การเรียกร้องเชิญชวนของข้าพระองค์มิได้เพิ่มพูนสิ่งใดแก่เขานอกจากการหลบหนี

7. และแท้จริงทุกครั้งที่ข้าพระองค์เรียกร้องเชิญชวนพวกเขาเพื่อที่พระองค์ท่านจะได้อภัยโทษให้แก่พวกเขา พวกเขาก็เอานิ้วมืออุดรูหูของพวกเขา และเอาเสื้อผ้าของพวกเขาคลุมโปง และพวกเขายังดื้อรั้น และหยิ่งยะโสด้วยความจองหอง (*1*)

(1)  นะบีนูหฺมิได้เหนื่อยหน่ายหรือย่อท้อหมดหวังต่อการผินหลังให้ และไม่เชื่อฟังการเรียกร้องของท่าน แต่ผลที่ได้รับจากพวกเขาคือการหลบหนี ในเวลาเดียวกันก็ใม่ชอบที่จะให้เสียงเรียกร้องเข้าสู่โสตประสาทของพวกเขา ดังนั้นภาพลักษณ์ แห่งความดื้อรั้นหยิ่งยะโสของผู้ใหญ่ท่มีนิสัยเหมือนเด็กก็ปรากฏขึ้นแก่พวกเขาคือ เอานิ้วมืออุดรูหู ปิดหัวปิดหน้าด้วยเสื้อผ้าในสภาพคลุมโปง

8. ครั้นแล้วข้าพระองค์ได้เรียกร้องเชิญชวนพวกเขาอย่างเปิดเผย

9. แล้วข้าพระองค์ก็ได้ประกาศแก่พวกเขาอย่างเปิดเผยอีกทั้งข้าพระองค์ยังได้บอกกล่าวแก่พวกเขาอย่างลับ ๆ อีกด้วย (*2*)

(1)  นะบีนูหฺยังคงปฏิบัติหน้าที่ทุกวิถีทางที่จะกระทำได้ บางครั้งก็ทำหน้าที่เผยแผ่อย่างเปิดเผย และบางครั้งก็ทำหน้าที่ควบกันไปทั้งสองอย่างคือทั้งโดยทางเปิดเผยและโดยทางลับ

10. ข้าพระองค์ได้กล่าวว่า พวกท่านจงขออภัยโทษต่อพระเจ้าของพวกท่านเถิด เพราะแท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงอภัยโทษอย่างแท้จริง (*3*)

(1)  ความหมายของนะบีนูหฺเพื่อหาช่องทางเพื่อจะให้พวกเขาได้รับความดียังคงมีต่อไปคือเรียกร้องให้พวกเขาขออภัยโทษต่ออัลลอฮฺอย่างจริงใจ และให้ความเป็นเอกภาพแด่พระองค์ เพราะพระองค์เป็นผู้ทรงอภัยโทษในความผิดทั้งหลายของปวงบ่าว

11. พระองค์จะทรงหลั่งน้ำฝนอย่างมากมายแก่พวกท่าน

12. และพระองค์จะทรงเพิ่มพูนทรัพย์สินและลูกหลานแก่พวกท่าน และจะทรงทำให้มีสวนมากหลายแก่พวกท่าน และจะทรงทำให้มีลำน้ำมากหลายแก่พวกท่าน (*1*)

(1)  นอกจากนี้นะบีนูหฺยังได้ชี้ช่องทางว่าพวกเขาจะได้รับปัจจัยยังชีพอย่างครบครันและง่ายดาย หากพวกเขามีความยำเกรงและขออภัยโทษต่อพระองค์ พระองค์ก็จะประทานน้ำฝนอย่างมากมาย ซึ่งจะทำให้พืชพันธ์ต่าง ๆ งอกเลยและเกิดลำน้ำลำธารอีกทั้งจะได้รับบริซกีอื่น ๆ อีกมากมาย คือลูกหลานและทรัพย์สมบัติอีกมากมาย

13. ทำไมพวกท่านจึงไม่สำนึกถึงความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮฺ

14. และโดยแน่นอน พระองค์ทรงสร้างพวกท่านตามลำดับขั้นตอน (*2*)

(1)  นะบีนูหฺได้ตำหนิหมู่ชนของท่านในท่าทีของพวกเขาที่มีต่ออัลลอฮฺในส่วนที่เกี่ยวกับตัวของพวกเขา และที่เกี่ยวกับจักรวาลรอบ ๆ ตัวของพวกเขา ท่านแปลงใจต่อการดูหมิ่นดูแคลนและการไม่มีมรรยาทของพวกเขาต่ออัลลอฮฺ

15. พวกเจ้าไม่เห็นดอกหรือว่าอัลลอฮฺทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งเจ็ดเป็นชั้น ๆ อย่างไร ?

16. และทรงทำให้ดวงจันทร์ในชั้นฟ้าเหล่านั้นมีแสงสว่าง และทรงทำให้ดวงอาทิตย์มีแสงจ้า (*3*)

(1)  การว่ากล่าวตักเตือนของนะบีของอัลลอฮฺที่มีต่อหมู่ชนของท่านคือให้พวกเขาพินิจพิจารณาใคร่ครวญถึงจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล และว่าอัลลอฮฺทรงสร้างชั้นฟ้าเป็นเจ็ดชั้นอย่างไร? ในนั่นก็มีดวงจันทร์ส่องแสงสว่างออกมาและมีดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงจ้าสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้คือความโปรดปรานและพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ที่มีต่อพวกท่านมิใช่หรือ ?

17. และอัลลอฮฺทรงบังเกิดพวกท่านจากแผ่นดินเช่นพืชผัก

18. แล้วจะทรงให้พวกท่านกลับคืนสู่ในแผ่นดิน และจะทรงให้พวกท่านออกมาอีกเพื่อคืนชีพ (*4*)

(1)  ต่อมานะบีนูหฺได้ขอให้หมู่ชนของท่านพิจารณาใคร่ครวญในการกำเนิดของพวกเขาจากแผ่นดินและจะต้องกลับไปหามันด้วยการตาย เพื่อยืนยันถึงข้อเท็จจริงแห่งการออกมาอีกครั้งหนึ่งเพื่อการฟื้นคืนชีพในวันกิยามะฮฺ

19. และอัลลอฮฺทรงทำให้แผ่นดินนี้ราบเรียบกว้างใหญ่สำหรับพวกท่าน

20. เพื่อพวกท่านจะได้สัญจรไปมาตามพื้นที่โล่งกว้างนั้น (*1*)

(1)  นะบีของอัลลอฮฺได้สะกิดเตือนหมู่ชนของท่านต่อไปให้นึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮฺที่มีต่อพวกเขาในการอำนวยความสะดวก เพื่อการดำเนินชีวิตบนผืนแผ่นดินนี้ โดยให้ผืนรแผ่นดินราบเรียบเพื่อสะดวกแก่การสัญจรไปมาและการติดต่อซึ่งกันและกัน

[1] [ 2] [ Next]


Designed & Developed By Thai Islamic Global Net Team
Copyright (C) 2008 Alquran-Thai.Com All Rights Reserved